Języczka Przewalskiego (Ligularia przewalskii)

Opis: Ta luźno kępiasta bylina z wysokimi, mocnymi pędami pokrytymi głęboko powcinanymi, okrągłymi, ciemnozielonymi liśćmi pochodzi z płn. Chin. Wąskie kwiatostany długości do 70 cm, małych, stokrotkowatych, żółtych koszyczków kwiatowych, zakwitają w lipcu-sierpniu na cienkich, sztywnych, brązowawych pędach długości 120 cm. Jesienią liście języczki Przewalskiego przebarwiają się na czerwono. Języczki są doskonałymi roślinami do sadzenia w parkach i dużych ogrodach nad brzegami zbiorników wodnych, w miejscach wilgotnych. L. przewalskii wygląda niezwykle malowniczo posadzona tak pojedynczo jak i grupami.

Uprawa i pielęgnacja: Języczki wymagają wilgotnej, żyznej, zasobnej w próchnicę. Mrozoodporność na stanowiskach nie zalewanych, ocienionych od południa jest bez zastrzeżeń. Miejsca, w których sadzimy języczki powinny być półcieniste lub w cieniu, gdzie jednak kwitnąć będą skąpo.

Rozmnażanie: Przez podział dorosłych okazów na wiosnę. Języczka ta nie korzeni się tak silnie jak inne gatunki i łatwiej jest ją zarówno przesadzać jak i dzielić. Rozmnażanie gatunków możliwe także przez wysiew nasion wczesną wiosną pod szkłem lub jesienią po ich dojrzeniu.

Szkodniki i choroby: Liście niemal wszystkich gatunków i odmian języczek są przysmakiem ślimaków. Aby niepotrzebnie nie stosować środków chemicznych należy wysypać otoczenie pędów suchym igliwiem świerkowym, np. z odmian ‘Conica’.