Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea) ‘Magnus’

Opis: syn. Rudbeckia purpurea ‘Magnus’. Gatunek jest w pełni mrozoodporną, kłączową byliną. Pochodzi z Ameryki Północnej. Od środka lata do października jeżówki stanowią doskonałą ozdobą ogrodowych rabat. Jeżówka ‘Magnus’ wytwarza sztywne łodygi, pojedyncze lub górą rozgałęzione. Liście są ciemnozielone, jajowato-lancetowate, ząbkowane. Koszyczki kwiatowe tej odmiany o średnicy do 12 cm, składają się z intensywnie różowo-purpurowych, szerokich, nie blaknących kwiatów języczkowatych i kolczastego, wypukłego środka utworzonego przez kwiaty rurkowate miedzianobrązowej barwy. Zakwitają od sierpnia do września. Odmiana wysoka dorasta do wysokości 100 cm jednak nie ma tendencji do pokładania się. Zastosowanie – doskonała roślina do cięcia, bardzo dobra na rabaty bylinowe gdzie szybko tworzy rozległe kępy. Stosować ją można do suchych bukietów, do dużych ogrodów ziołowych i naturalistycznych. Jest rośliną miododajną, na której chętnie siadają motyle. Kwiatostany możemy pozostawić na zimę bo dostarczają pożywienia ziębom i innym ptakom. W 1998 ta odmiana jeżówki wybraną została byliną roku przez amerykańskie stowarzyszenie Perennial Plant Association.

Uprawa i pielęgnacja: Jeżówki ‘Magnus’ najlepiej rosną w pełnym słońcu na żyznej, próchnicznej, dość wilgotnej ale przepuszczalnej glebie. Raz na 4 lata powinny być dzielone wczesną wiosną.Są w pełni mrozoodporne.

Rozmnażanie: Najlepiej przez wysiew nasion wczesną wiosną pod szkłem lub na zewnątrz pod koniec wiosny. Dobrze powtarzają cechy odmianowe. Także przez podział roślin wiosną lub pobranie sadzonek korzeniowych. Ukorzeniamy je w inspekcie w mieszance torfu z piaskiem.

Szkodniki i choroby: Czasami zagraża im plamistość liści.

Zobacz również: Jeżówka – uprawa, nasiona, zastosowanie