Iglica pirenejska (Erodium manescavii)

Opis: Iglice to w większości mrozoodporne rośliny, które przez całe lato ozdabiają ogród, pogodnymi kolorami kielichowatych kwiatów. Nazwę zawdzięczają owocom w kształcie długich, zaostrzonych igieł. Iglica pirenejska jest kępiastą byliną rodem z Pirenejów. Iglica pirenejska dorasta do wysokości 45 cm. Na rabacie tworzy poduchy z pierzastosiecznych, podobnych do paproci, błękitnozielonej barwy liści. Kwiaty średnicy 2,5 cm, jasnopurpurowe o jaśniejszych środkach; mają fioletowe plamki na dwóch górnych płatkach. Zakwitają nieregularnie w małych baldaszkach, w czerwcu-lipcu i we wrześniu. Zastosowanie na rabatach bylinowych i w ogrodach naturalistycznych.

Uprawa i pielęgnacja: Iglice dobrze rosną na przepuszczalnej, najlepiej obojętnej lub zasadowej, umiarkowanie wilgotnej glebie. Stanowisko w pełnym słońcu. Rośliny w pełni mrozoodporne.

Rozmnażanie: Latem przez sadzonki ulistnionych pędów lub przez wysiew nasion wczesną wiosną pod szkłem. Dla ułatwienia kiełkowania stosuje się skaryfikację.

Szkodniki i choroby: Przy nadmiernej wilgoci w glebie iglice może porażać szara pleśń.