Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum)

Kategoria: Byliny,Zioła – Autor: Herbi – 07/09/2009

dziurawiec_zwyczajnyOpis: Jest to roślina wieloletnia z rodziny dziurawcowatych. Sztywna, wzniesiona łodyga, w górze rozgałęziona osiąga wys.1 m. Liście w kształcie eliptycznym ułożone są naprzeciwlegle. Patrząc pod światło widać charakterystyczne rzędy małych dziurek, które są zbiornikami olejków eterycznych. Rozwijające się od czerwca do sierpnia złocistożółte, drobne kwiaty pokryte są czarnymi kropeczkami. Zebrane w gęsty szczytowy kwiatostan. Synonimy – ziele świętojańskie, dzwonki Panny Marii. Roślina przyjemnie pachnie.

Uprawa i pielęgnacja: Aby roślina wytworzyła cenne w fitoterapii związki, potrzebuje ciepłego, słonecznego stanowiska. Gleba lekka do średniozwięzłej, przepuszczalna, żyzna o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym. Jeśli zawiera dużo wapnia, liście dziurawca zwyczajnego żółkną.

Rozmnażanie: Wysiew nasion w październiku. Można je też wysiewać wiosną ale przedtem konieczna jest stratyfikacja. Starsze dziurawce można dzielić.

Inne zastosowania: W medycynie – surowcem zielarskim jest ziele Herba Hyperici. Zawarte w nim olejki lotne działają uspokajająco, flawonoidy biorą udział w biosyntezie serotoniny – hormonu szczęścia. Duża zawartość serotoniny w mózgu zwiększa ogólne dobre samopoczucie i zadowolenie. Pomaga też łagodzić ból i ułatwia zasypianie. Hyperycyna działa profilaktycznie i leczniczo w stanach lekkiej i średniej depresji. W odróżnieniu od leków sztucznych nie powoduje ona skutków ubocznych dla organizmu. W kosmetyce – wyciągi olejowe są składnikami różnych kremów i emulsji. Olejki używane jako mydło czynią skórę delikatną i elastyczną. Do dekoracji – atrakcyjne, lśniące kwiaty doskonale wyglądają w bukietach złożonych z ziół i innych roślin. Uwaga – stosując preparaty z hyperycyną należy unikać przebywania na słońcu, co może stworzyć ryzyko podrażnień, a nawet oparzeń skóry.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment