Belamkanda chińska (Belamcanda chinensis)

Opis: Interesująca roślina porastająca suche, piaszczyste gleby na dużym obszarze Azji Mniejszej. Z krótkich kłączy wiosną wyrastają długie, równowąskie, mieczowate liście ułożone w wachlarz. Latem na końcach rozgałęzionych pędów wysokości około 60 cm rozwijają się oryginalne sześciu płatkowe kwiaty  średnicy 5 – 6 cm. Pomarańczowo – czerwone płatki pokryte są purpurowo – czerwonymi kropkami. Po przekwitnięciu zawiązują się równie dekoracyjne torebki nasienne wypełnione czarnymi, błyszczącymi nasionami.
Uprawa i pielęgnacja: Rośliny najlepiej rozwijają się na lekkiej, dobrze zdrenowanej glebie, gdzie nie zagraża im zalewanie. Żyzna, stale wilgotna gleba to warunek intensywnego wzrostu i obfitego kwitnienia przez całe lato i jesień. Udaje się także na słabszych stanowiskach. Belamkanda zimuje zadowalająco, ale warto późną jesienią okryć profilaktycznie warstwą stroiszu, kory lub niedojrzałego kompostu.
Rozmnażanie: Przez wiosenny wysiew nasion. Na pierwsze wschody belamkandii trzeba czekać przynajmniej 6 tygodni.
Choroby i szkodniki: Zalewane stanowisko podczas zimowych miesięcy oraz niedostateczne zabezpieczenie w czasie silnych styczniowych mrozów to główne powody utraty tej pięknej rośliny.