Fargesia parasolowata (Fargesia murielae) ‚Simba’

Kategoria: Bambusy,Trawy – Autor: Sylwia – 20/01/2011

Opis: Bambus ten jest nazywany ‚średnim bambusem ogrodowym’. Jego nieduże, lancetowate liście mają kolor świeżej zieleni. Ma zielone, proste łodygi, których końce często uginają się aż do ziemi. Starsze rośliny mają łodygi koloru żółtego. Może osiągnąć wysokość nawet od 2-2,5 m. Rośnie stosunkowo szybko, bujnie, szeroko, krzaczasto i gęsto. Idealnie prezentuje się wysadzony w pobliżu jeziorka czy oczka wodnego. Jest doskonały na żywopłot, można go dowolnie przycinać. Sprawdza się jako osłaniająca ‚zielona ściana’. Jest to bambus kępowy, ma nieagresywne korzenie i przy jego wysadzaniu do gruntu nie potrzeba zakładać bariery korzeniowej. Fargesia murielae ‚Simba’  preferuje stanowiska półcieniste, gdzie wilgotność powietrza jest możliwie wysoka, wtedy też roślina ta wygląda najlepiej, kolor jej liści jest świeżo zielony. W miejscach nasłonecznionych o małej wilgotności powietrza, jej liście mogą żółknąć. Wymaga gleby dobrze przepuszczalnej i wilgotnej, należy jednak unikać stojącej wody. Nadaje się do uprawy doniczkowej. Popularna jest także w japońskich kompozycjach z innymi bambusami. Bardzo dobrze znosi przycinanie.

Uprawa i pielęgnacja: Ziemia dla Fargesii parasolowatej ‚Simba’ powinna być dobrze przepuszczalna i żyzna. Bambusy preferują podłoże o pH lekko kwaśnym lub obojętnym. Najlepiej rośnie w stanowisku półcienistym i zacienionym, w stanowiskach o wysokiej wilgotności powietrza może rosnąć w słońcu. Nie wymaga bariery korzeniowej. Ziemia powinna być stale wilgotna, ale woda nie powinna zalegać w korzeniach. Mrozoodporny do  -26 st. C, jednak szczególnie przez pierwsze lata zaleca się okrywanie na zimę. Nawet jeśli część nadziemna zmarznie, bambus odbija z korzeni. Nawozimy od kwietnia do września. Rośliny rosnące w donicach powinny być przechowywane w chłodnym i w miarę jasnym pomieszczeniu, ograniczamy wtedy podlewanie. Bambusy mogą zakwitać. Po zakwitaniu obumierają, jednak zdarza się to niezwykle rzadko, w odstępach wielu dziesięcioleci lub nawet stuleci.

Rozmnażanie: Przez podział kłącza.

Szkodniki i choroby: Osłabiona roślina podatna jest na wełnowce i mszyce. Najgroźniejsza jest jednak nadmierna wilgoć podłoża, która prowadzi do zgnilizny korzeni.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment