Borówka brusznica, borówka czerwona (Vaccinium vitis-idaea)

Opis: Borówka brusznica, określana też jako borówka czerwona, to płożąca krzewinka, osiągająca do 30 cm wysokości, o delikatnie omszonych gałązkach, wyrastających gęstymi kępkami. Posiada dużą wartość dekoracyjną w okresie kwitnienia, dojrzewania owoców, a także zimą, dzięki zimozielonemu ulistnieniu. Liście borówki brusznicy są drobne, ciemnozielone i błyszczące z wierzchu, a od spodu lekko matowe. Kwitnie od maja do lipca na biało lub jasnoróżowo.

Owoce drobne, kuliste, początkowo białe, w czasie dojrzewania czerwienieją. W smaku cierpkie, niezbyt przydatne do bezpośredniego spożycia, za to doskonałe na przetwory dodawane do mięs. Owoce borówki brusznicy bywają też stosowane jako środek dietetyczny, regulujący czynności trawienne. W zielarstwie wykorzystuje się też liście tej rośliny. Roślina ta występuje naturalnie w Polsce, zarówno na niżu, jak i na terenach wyżynnych, najczęściej w lasach sosnowych.
Wyodrębniono kilka odmian uprawnych, różniących się plennością, wielkością owoców i zdolnością do krzewienia się. Do uprawy ogrodowej najczęściej poleca się odmianę ‚Koralle’, jedną z najstarszych, znaną już od ponad 40 lat. Szybko się rozrasta, tworząc zwarte, dekoracyjne zarośla. Jest to odmiana plenna, o małych, lekko wydłużonych owocach, dojrzewających nierównomiernie. Owocuje dwukrotnie – pierwszy niewielki zbiór owoców można przeprowadzić na początku sierpnia, a drugi, podstawowy, trwa od końca września do połowy października. Warto zwrócić uwagę także na odmiany ‚Ida’ i ‚Sussi’ – są to typowo amatorskie odmiany o dużej wartości dekoracyjnej, z tym że ‚Ida’ rośnie dość silnie, natomiast ‚Sussi’ znacznie wolniej. W przypadku zakładania plantacji towarowej, pod zbiór owoców, bardziej cenne będą odmiany ‚Linnea’ i ‚Sanna’.
Uprawa i pielęgnacja: Dość zbliżone do borówki wysokiej. Stanowiska najlepiej w pełni słoneczne, ewentualnie półcieniste, gleby lekkie, niepodmokłe ale i nie przesychające latem, kwaśne (pH 3,5 do 4,5). Przygotowując stanowisko uprawy zaczynamy od odchwaszczenia. Następnie konieczne będzie zakwaszenie gleby poprzez rozsianie siarki i wymieszanie jej z glebą, dodanie kwaśnego torfu lub trocin z drzew iglastych. Rośliny sadzi się w rozstawie od 25×25 cm do 25×50 cm. Glebę wokół borówek warto wyściółkować około 10-15 cm warstwą trocin z iglaków, co ułatwi walkę z chwastami, wzbogaci glebę w próchnicę, pomoże utrzymać niskie pH gleby oraz właściwą wilgotność. Aby zachować zwarty pokrój krzewinek, wiosną przycina się czubki najbardziej wyrośniętych pędów.
Rozmnażanie: Borówka brusznica wytwarza wiele podziemnych rozłóg, z których szybko się rozrasta. Późnym latem można pobierać niezdrewniałe sadzonki z fragmentem starszego pędu. Ukorzenia się je w cieplarce, w mieszaninie piasku i torfu. Gatunek można także wysiewać jesienią do inspektu z wilgotnym torfem.
Choroby i szkodniki: Zazwyczaj nie występują. Najczęściej pędy mogą być obgryzane przez zające lub sarny, a jagody wyjadane przez ptaki.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment