Bukwica lekarska (Betonica officinalis)

Kategoria: Byliny,Zioła – Autor: Herbi – 12/02/2010

Opis: syn. Stachys officinalis. Inne nazwy: betonica, bukwica czerwona, bukwica zwyczajna. Jest roślina wieloletnią z rodziny jasnotowatych. Znana była już w starożytności. Uprawiano ją w ogrodach przyklasztornych. Dodawano  do potraw , likierów, wódki karmelitańskiej.  Bukwica łodygę ma wzniesioną, skąpo ulistnioną, słabo rozgałęzioną. Liście dolne są kształtu jajowatego, karbowane,  górne siedzące, osadzone naprzeciwlegle. Bukwica pokryta jest drobnymi włoskami. Purpurowe kwiaty zebrane w kłos na szczycie pędu, pojawiają się od czerwca do września. Cała roślina wydziela przyjemny, balsamiczny aromat. Bukwica nadaje się do sadzenia w ogródkach ziołowych, gdzie posadzona w grupie kilku roślin, tworzy ozdobne, barwne plamy.Wysokość rośliny 30-90 cm.

Uprawa i pielęgnacja: Bukwica lekarska potrzebuje stanowiska słonecznego lub półcienistego. Gleba powinna być średnio żyzna, przepuszczalna, sucha latem. W środowisku naturalnym zasiedla zarówno ziemie gliniaste jak i piaszczyste.  Roślina jest w pełni odporna na mróz.

Rozmnażanie: Przez wysiew nasion wiosną lub podział dorosłej rośliny.

Szkodniki i choroby: Zazwyczaj brak.

Inne zastosowania: W ziołolecznictwie – surowcem zielarskim jest ziele Herba Betonicae. Bukwica wykazuje działanie przeciwzapalne, odkażające, moczopędne, regulujące trawienie. Zewnętrznie okłady stosuje się w przypadku trudno gojących się ran i przy nadmiernej potliwości stóp. Do dekoracji – Bukwica jest bardzo dekoracyjna, można ją  dodawać do bukietów ziołowych.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment